Φωτα; Μοτερ; Παμε!

The Monster, Νίκος Καλπάκης

2010-12-31T18:15:00.003+02:00

Έλαβα στο e-mail μια νέα ταινία μικρού μήκους, την οποία και αναμεταδίδω.

Ο βιασμός της Αφροδίτης, Ανδρέας Πάντζης (1985)

2010-11-03T00:30:00.002+02:00

Ο Βιασμός της Αφροδίτης

Kritias | Myspace Video

«Η κατάρρευση της Αυτοκρατορίας. Το Βυζαντινό Μάθημα»

2010-10-31T02:12:00.001+03:00

Ενδιαφέρον ντοκυμαντέρ για την πτώση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Το μόνον της ζωής του ταξείδιον, Λάκης Παπαστάθης (2001)

2010-09-09T22:23:00.001+03:00

Περιγραφή

Το μόνον της ζωής του ταξείδιον

Kritias | MySpace Video

Che ne sarà di noi - Εκείνο το καλοκαίρι, Giovanni Veronesi (2004)

2010-08-17T23:18:00.001+03:00

Μεταίχμιο, Πάνος Καρκανεβάτος (1994)

2010-08-17T23:09:00.001+03:00

Δυο αγόρια, μικρός και μεγάλος αδελφός, μεγαλώνουν σ΄ ένα χωριό μεταλλωρύχων, στη Χαλκιδική. Ο μεγαλύτερος, κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας, εξαφανίζεται και τελικά θεωρείται νεκρός. Ο μικρότερος, χρόνια αργότερα και εξαρτημένος ακόμα από τη φιγούρα του μεγάλου αδελφού, ζει με το βάρος της ανεξήγητης απώλειας κάπου στην Αθήνα, όπου υπηρετεί ως νέος αστυφύλακας. Μια σύλληψη ρουτίνας θα του προσφέρει απρόσμενα ένα ίχνος του αδελφού του και την ελπίδα ότι είναι ακόμα ζωντανός. Η έρευνα στην οποία βυθίζεται, είναι ταυτόχρονα και αναγκαστικά μια αντίστροφη πορεία στα γεγονότα του παρελθόντος και μια προσωπική δοκιμασία με αμφίρροπη κατάληξη.

Τσίου, Μάκης Παπαδημητράτος (2005)

2010-08-17T23:00:00.001+03:00

Δεκαπενταύγουστος στη σύγχρονη Αθήνα. Ένα πρεζάκι, ο Τσίου, αναζητά απελπισμένος τη δόση του αλλά τέτοια μέρα... τέτοια λόγια. Αποτείνεται στην αδερφή του για να τον βοηθήσει και αυτή αλλού, και ο αλλού αλλού... και τελικά μπλέξιμο!

Σπιρτόκουτο, Γιάννης Οικονομίδης (2003)

2010-08-17T22:22:00.003+03:00

Το οικογενειακό μακελειό με πρωταγωνιστή τον Δημήτρη, ιδιοκτήτη καφετέριας, δεν αργεί να ξεσπάσει και σε μια μέρα μέσα όλα τινάζονται στον αέρα. Το διαμέρισμα στον Κορυδαλλό μετατρέπεται σε πεδίο μάχης, η βία χτυπάει κόκκινο, τα πρόσωπα μπαινοβγαίνουν στο «σπιρτόκουτο» με τη θερμοκρασία της απόγνωσής τους.
Η σύζυγος Μαρία, τα παιδιά ? λουλούδια, όλοι εναντίον όλων και στη μέση ο φωνακλάς πάτερ-φαμίλιας. Καθώς έρχεται η νύχτα, η «αγία ελληνική οικογένεια» διαλύεται. Ο δεύτερος γύρος αρχίζει, η κτηνωδία σερβίρεται σε ακόμα μεγαλύτερες δόσεις και η πτώση του Δημήτρη μοιάζει να μην έχει τέλος.

Σωσε Με, Στράτος Τζίτζης (2001)

2010-08-17T22:03:00.001+03:00

Η Αννα Μηλιώνη έχει φτάσει στην "κρίσιμη" ηλικία των 30 και κάτι. Αν και νέα, τα λάθη του παρελθόντος την πιέζουν. Η ίδια αποφασίζει ότι η μόνη λύση είναι να ξεκόψει από το παρελθόν της. Μόνος τρόπος είναι η επιστροφή κοντά στο μοναδικό άνθρωπο που αγάπησε πραγματικά. Θα πρέπει όμως να καταβάλλει σκληρή προσπάθεια για να νικήσεις τις αντιστάσεις της και τα εμπόδια για να καταφέρει να δώσει το μήνυμα αγάπης στον παραλήπτη.

Πες στη Μορφίνη ακόμα την ψάχνω, Γιάννης Φάγκρας (2001)

2010-08-17T21:30:00.002+03:00

Η Ρίκι οδηγεί τη μοτοσικλέτα της ανάμεσα σε κινδύνους πραγματικούς και επινοημένους, για να φτάσει ανέπαφη, αλλά οριστικά αλλαγμένη, στο τέλος του καλοκαιριού. Ο ασταμάτητος άνεμος της εποχής αναδεύει ένα τοπίο απραξίας, κλοπής και παράνομων ουσιών. Το τέλος της εφηβείας έχει ήδη αρχίσει, κι ένα καινούργιο μονοπάτι φαντάζει σκοτεινό κι ελπιδοφόρο, σαν τα πλοία στο λιμάνι, λίγο έξω απ’ το παράθυρό της. Μια αναπάντεχη πράξη βίας θα σπρώξει το κορίτσι να γίνει γυναίκα, και θα την οδηγήσει σε μια νέα ζωή, όπου, όχι χωρίς πόνο, όλα είναι πιθανά.

Πες στη Μορφίνη Ακόμα την Ψάχνω - Μέρος 1ο

Πες στη Μορφίνη Ακόμα την Ψάχνω - Μέρος 2ο

Ο κήπος του Θεού, Τάκης Σπυριδάκης (1994)

2010-06-19T14:08:00.007+03:00

Μια ταινία του Νίκου Νικολαϊδη χωρίς το Νίκο Νικολαϊδη... Εννοώ ότι η ταινία "βρωμάει" Νικολαϊδη από μακρυά, αν και δεν είναι δική του. Είναι του Τάκη Σπυριδάκη, ο οποίος βέβαια έχει πρωταγωνιστήσει σε ταινίες του Νικαλαϊδη, όπως η "Γλυκειά Συμμορία" και άρα βρίσκουμε το νήμα της επιρροής.

Film Noir, με δυνατές εικόνες. Θεματολογία πάνω στα δημοκρατικά δικαιώματα και την ελευθερία, μοτίβο αδιέξοδο-συλλογικότητα-δράση-αδιέξοδο, δηλαδή όλα τα τυπικά στοιχεία των έργων του Νικολαϊδη.

Η ταινία αφηγείται την ιστορία μιας ομάδας ανθρώπων που βρίσκονται έγκλειστοι σε φυλακή, αν και κάθε άλλο παρά εγκληματίες μοιάζουν. Ο λόγος της φυλάκισης δεν αναφέρεται πουθενά. Αφήνεται έτσι να νοηθεί πως η φυλάκιση είναι μια φυσική κατάσταση, δε θέλει κάποιο ιδιαίτερο λόγο. Οι φυλακισμένοι αναπαριστούν της γης τους κολασμένους. Κανένα περιθώριο διαφυγής. Έρχονται γιορτές των Χριστουγέννων και φτάνουν στους κατάδικους άχρηστα δώρα από αγαθοεργίες από τον έξω κόσμο. Σαν τα άχρηστα καταναλωτικά αγαθά, των οποίων η μαζική δυνατότητα κατανάλωσης παρέχεται σαν αντάλλαγμα κοινωνικής ειρήνης. Όχι όμως για τους κατάδικους της ταινίας. Αρνούνται να πάρουν μέρος στον εορτασμό των Χριστουγέννων και ετοιμάζουν μια -χαμένη από χέρι- εξέγερση.
"Λίγο καιρό μετά την βίαιη καταστολή της εξέγερσής τους, ο «Κοντός» και ο «Ψηλός» δραπετεύουν προς τη θάλασσα και τη μοίρα τους."

Εξαιρετικές οι ερμηνείες των Σπυριδάκη ("ψηλός") και Μουρίκη ("κοντός").

Ο Κλοιός - Κώστας Κουτσομώτης (1987)

2010-06-19T11:52:00.004+03:00

"Το φθινόπωρο του 1948, λίγο πριν το τέλος του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα, έξι αριστεροί νέοι από τη Θεσσαλονίκη, αισθανόμενοι τον κλοιό της σύλληψης και του θανάτου να σφίγγει γύρω τους, συλλαμβάνουν ένα εξαιρετικά παράτολμο σχέδιο. Κατεβαίνουν στην Αθήνα, παίρνουν το αεροπλάνο για τη Θεσσαλονίκη και αναγκάζουν τον πιλότο να τους οδηγήσει στη γειτονική Γιουγκοσλαβία, όπου μαζί με άλλους συντρόφους θα ζητήσουν πολιτικό άσυλο. Το σχέδιό τους υλοποιείται κατά γράμμα και εγγράφεται ως η πρώτη αεροπειρατεία στα παγκόσμια χρονικά."

Καλές σειρές της ελληνικής τηλεόρασης

2009-07-17T20:53:00.009+03:00

Ανάμεσα στις πολλές βαρετές σειρές που δείχνει η τηλεόραση κάθε χρόνο ξεχωρίζουν κάποιες για διάφορους λόγους. Το χιούμορ, η ιστοριογραφία, η παρουσίαση παραδόσεων, το μυστήριο είναι κάποιοι από αυτούς. Ορισμένες είναι σχετικά γνωστές, άλλες άγνωστες. Ως γνωστόν οι σειρές μπαίνουν στο δίκτυο οπότε ο καθένας μπορεί να τις βλέπει όποτε θέλει. Δίνω παρακάτω τίτλο και το πρώτο επεισόδιο από κάθε σειρά. Ακολουθώντας το link του τίτλου μπορείτε να βρείτε όλα τα επεισόδια.

Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες, ET1 - 2000

Το μινόρε της αυγής, ΕΡΤ - 1983

Το 10, ALPHA - 2007 (Μ. Καραγάτσης)

Η αίθουσα του θρόνου, MEGA - 1998

Καρυωτάκης, ΝΕΤ - 2008

Ματωμένα χώματα, ALPHA - 2008 (Δ. Σωτηρίου)

Άμυνα ζώνης, ΝΕΤ

Πάλι από την αρχή, MEGA - 2006

Περί ανέμων και υδάτων, MEGA, 2000

Είμαστε στον αέρα, MEGA - 1997

Watch aera01.wmv in Comedy | View More Free Videos Online at Veoh.com

Η ζωή μας μια βόλτα, MEGA - 1999

Watch I Zoi mas mia Volta 1 (1o Meros) in Comedy | View More Free Videos Online at Veoh.com

Λωξάντρα, ΕΡΤ - 1980 (Μ. Ιορδανίδου)

Watch Loksandra 01-01 in Entertainment | View More Free Videos Online at Veoh.com

Ίχνη, MEGA - 2007

Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, ΕΡΤ - 1975 (Ν. Καζαντζάκης)

Οι απαράδεκτοι, MEGA - 1991

Αφιέρωμα στο Νίκο Γραμματικό

2009-07-09T02:28:00.007+03:00

Πολύ σπάνια βλέπω ταινία για 2η φορά. Μια από αυτές είναι "οι απόντες" του Νίκου Γραμμτικού. Η ταινία ξεκινά στο 1987 και τελειώνει στο 1994. Μέσα από την ιστορία μιας παρέας νέων που ενηλικιώνεται και αλλάζει, παρουσιάζεται και η αλλαγή στο ευρύτερο πολιτικό, πολιτιστικό πλαίσιο. Με τις ανατροπές στη σοβιετία ήρθε και η ανατροπή του συλλογικού από το ατομικό, χαρακτηριστικό θέμα της ταινίας. Κάποια στιγμή εμφανίζεται και ένας παλιός αριστερός, πατέρας ενός από τα παιδιά, την περίοδο των εκλογών του '89. Ο γιος του λέει με πάθος "το βράδυ των εκλογών ο Συνασπισμός θα είναι ο ρυθμιστής των εξελίξεων"! Έτσι! Τους την έφερε των πασοκονεοδημοκρατών. Κάποια στιγμή ρωτάνε οι φίλοι του τον πατέρα του για τα πολιτικά και αυτός τους λέει "κάποτε έλεγες ότι είσαι αριστερός και ήξερες τι εννοούσες. Τώρα;" Χαρακτηριστικό της σύγχυσης της εποχής. Οι κεντρικοί χαρακτήρες συμβολίζουν διαφορετικές συμπεριφορές. Ξεχωρίζουν 2 από αυτούς, ο ένας δε μπορεί (δε θέλει) να προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση, μένει μόνος από όλη την παρέα στη Σαλαμίνα (οι άλλοι σκορπάνε) μένοντας σταθερός στις ιδέες του. Ο δεύτερος φεύγει στο εξωτερικό για σπουδές και κάποια στιγμή επιστρέφει και βλέπει μόνο του τον πρώτο στη Σαλαμίνα, έχει μείνει στην ουσία μακρυά από τις αλλαγές που σκόρπισαν την παρέα και ότι αυτή συμβόλιζε.

Εξίσου συνταρακτική είναι και μια άλλη του ταινία "ο βασιλιάς". Εκεί ο Γραμματικός πραγματεύεται τη διαφορετικότητα, την έλλειψη ανοχής απέναντι σ' αυτή. "Και ο διαφορετικός είναι δυνητικά επικίνδυνος, γιατί αυτό επιτρέπει στους άλλους να θεωρούν τον εαυτό τους κανονικό και οικείο. Ο φόβος απέναντί του εκφράζεται όχι ως αποτέλεσμα φυλετικού ρατσισμού, αλλά ως συνέπεια ενός κοινωνικού ρατσισμού, που εναντιώνεται σε κάθε απόκλιση. Και η ελληνική επαρχία, σε αντίθεση με το στερεότυπο, είναι ένα συμπίλημα άκρατου καταναλωτισμού, παραδοσιακού συντηρητισμού, φυσικού περιβάλλοντος και γκροτέσκας αρχιτεκτονικής." σημειώνει ο σκηνοθέτης.

"Η εποχή των δολοφόνων" μου θύμισε πολύ Νικολαΐδη κάτι από "Γλυκιά Συμμορία" ή "ο Χαμένος τα Παίρνει Όλα". Το τέλμα, μια παρέα, η παρανομία, το κόλπο, το τέλμα... Κάπως πιο αισιόδοξη η τελευταία του ταινία, "η Αγρύπνια" , που είναι κι αυτή αρκετά δυνατή.

Η Εποχή Των Δολοφόνων, 1993 (torrent)

Οι Απόντες, 1996 (torrent)

Ο Βασιλιάς, 2002 (torrent)

Η αγρύπνια, 2005 (την ψάχνω ακόμα)

ΥΓ. Δεν έχω δει ακόμα την Κλειστή Στροφή (trailer)

Η ελληνική ιστορία στη μεγάλη οθόνη

2009-07-09T00:56:00.017+03:00

Υπάρχουν κάποιες πολύ ωραίες ταινίες που συμπυκνώνουν σημαντικές πλευρές της ελληνικής ιστορίας. Πέραν από τις ταινίες του Αγγελόπουλου, που είναι σχεδόν όλες ιστορικές, παραθέτω όσες ταινίες βρήκα στο δίκτυο.

Ζ - Κώστας Γαβράς, 1969 (torrent)

Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο - Νίκος Τζίμας, 1980

Μάθε παιδί μου γράμματα - Θόδωρος Μαραγκός, 1981

1922 - Νίκος Κούνδουρος, 1982 (βασισμένο στο μυθιστόρημα "Το νούμερο 31328" του Ηλία Βενέζη)

Τα πέτρινα χρόνια - Παντελής Βούλγαρης, 1985

Λούφα και παραλλαγή - Νίκος Περάκης, 1985
(1o) (2o) (3o) (4o) (5o) (6o) (7o) (8o) (9o) (10o)

Ηνίοχος - Αλέξης Δαμιανός, 1995 (torrent)

Ούλοι εμείς εφέντη - Λεωνίδας Βαρδαρός, 1998 (torrent)

Αφιέρωμα στο Θόδωρο Αγγελόπουλο

2009-07-01T14:01:00.017+03:00

Σε μια ομιλία του στο Ηράκλειο, πέρσι το καλοκαίρι, ο Κώστας Γαβράς απαντώντας σε κάποια ερώτηση αναφέρθηκε στα λόγια ενός γνωστού του Βραζιλιάνου σκηνοθέτη, ότι κάθε λαός έχει ανάγκη από το δικό του εθνικό cinema, όπως ο καθένας μας χρειάζεται να βλέπει τον εαυτό του από το δικό του καθρέπτη και όχι μέσα από τον καθρέπτη του γείτονα.

Αναζητώντας τον εθνικό σκηνοθέτη της Ελλάδας, καταλήγω αβίαστα στο Θόδωρο Αγγελόπουλο. Έναν άνθρωπο του οποίου οι ταινίες αποτελούν την καταγραφή της ελληνικής ιστορίας κατά βάση του 20ου αιώνα, αλλά στοιχεία μυθοπλασίας μπαίνουν και από παλαιότερες ιστορικές περιόδους. Η πολιτική του ματιά στην ιστορία, η οποία παίρνει το μέρος του εργατικού και λαϊκού κινήματος, τον κατατάσσει στους λαϊκούς σκηνοθέτες. Επιπλέον, η επίκληση μέσα στις ταινίες του παραδοσιακών τοπίων της ελληνικής υπαίθρου, καθώς και η χρήση μύθων και παραδόσεων τον κατατάσσει στους εθνικούς σκηνοθέτες.

Πέραν από την ματιά του στην ιστορία, ο Αγγελόπουλος έχει στραμμένο το βλέμμα του και προς το μέλλον, σημαδεμένος από τις ανατροπές του '89-'91, αλλά αρνούμενος την ενσωμάτωση. Διαβάστε εδώ μια σχετική συνέντευξή του.

Πέραν από το περιεχόμενο των ταινιών, εξαιρετική είναι και η φόρμα του. Η ποιητική διάθεση τόσο στα τοπία όσο και στους διαλόγους είναι φανερή. Οι φωτογραφία του ειδικά είναι όλα τα λεφτά. Ομολογώ πως κάποιες από τις ταινίες του με κούρασαν, όπως "ο μελισσοκόμος", όμως το αργό στυλ που χαρακτηρίζουν τον Αγγελόπουλο δεν είναι κουραστικό σε όλες τις ταινίες του. Τι να πει κανείς για το "Θίασο", για το "Μετέωρο Βήμα του Πελαργού", το "Ταξίδι στα Κύθηρα", το "Μια αιωνιότητα και μια μέρα", το "Λιβάδι που δακρύζει"; Όσο μεγάλες κι αν είναι αυτές οι ταινίες, στο τέλος εύχεσαι να μην είχαν τελειώσει. Κι αυτό απαντά στους οπαδούς του fast-food στον πολιτισμό, που αναπαράγουν άκριτα τα τσιτάτα για βαρετές, αργές ταινίες εν γένει, ταυτίζοντας λανθασμένα την αργή ταινία με τη βαρετή ταινία. Δηλαδή και από την άλλη, αμέτρητες είναι οι γρήγορες ταινίες που είναι επιπλέον και βαρετές.

Παρακάτω δίνω links για να δείτε/κατεβάσετε τις ταινίες του με χρονολογική σειρά.

ΥΓ. Την τελευταία του ταινία, "η σκόνη του χρόνου", δεν την έχω δει ακόμα. Διαβάστε εδώ μια ενδιαφέρουσα κριτική του Νίκου Αντωνάκου. θα τη δω και θα σας γράψω σχόλια μετά.

Μέρες του '36 (1972)

Ο Θίασος - 1975 (torrent)

3 ταινίες σε ένα torrent: "Αναπαράσταση" (1970), "Οι κυνηγοί" (1977) & "Ο Μεγαλέξαντρος" (1980)

Ταξίδι στα Κύθηρα - 1984 (torrent)

Ο μελισσοκόμος - 1986 (torrent)

Τοπίο στην ομίχλη - 1988

Το μετέωρο βήμα του πελαργού - 1991

Το βλέμμα του Οδυσσέα - 1995

Μια αιωνιότητα και μια μέρα - 1998 (Μέρος 1ο)

Μια αιωνιότητα και μια μέρα - 1998 (Μέρος 2ο)

Το λιβάδι που δακρύζει - 2004 (torrent)

Η σκόνη του χρόνου - 2008 (torrent)

Αφιέρωμα στο Νίκο Νικολαΐδη

2009-05-10T14:32:00.007+03:00

Το ξεκίνημα στο cine-blog μου δε θα μπορούσε να γίνει παρά με τον αγαπημένο μου Έλληνα σκηνοθέτη, το Νίκο Νικολαϊδη.

Για την τεχνοτροπία του δε θα μιλήσω, γιατί δεν την κατέχω, ξέρω μόνο πως κάθε σκηνή του (εικόνα και διάλογοι) ξυπνάει μέσα μου ένα πλούτο συναισθημάτων και σκέψεων σε τέτοια ένταση που μόνο άλλοι 2-3 μεγάλοι σκηνοθέτες (θα ακολουθήσει αφιέρωμα και γι' αυτούς) έχουν καταφέρει. Χώρια που ήταν αυτός, με την ταινία του Τα κουρέλια τραγουδούν ακόμα που με βοήθησε να διευρύνω την κινηματογραφική μου αντίληψη (θέλει κι αυτή την αγωγή της).

"Ποιητή της παρακμής" τον ονομάζουν. Ο ίδιος συχαινόταν να τον αναφέρουν σαν σκηνοθέτη του περιθωρίου. Παρ' ολ' αυτά, ο Νικολαϊδης όντως έζησε την εποχή της παρακμής και την παρουσίασε στο έργο του χωρίς περιστροφές και καλοπισμούς, όπως ο ίδιος την αφουγκράστηκε όσο μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί μαζί του.

Στους κεντρικούς προβληματισμούς του η υποχώρηση της αξίας της συλλογικότητας έναντι του ατομισμού και ο περιορισμός της ελευθερίας του ατόμου (όση συζήτηση κι αν μπορεί να χωράει πάνω στον ορισμό της) στις σύγχρονες κοινωνίες.

Θέλω να τονίσω πως κάποιες από τις ταινίες του ήταν μελλοντολογικές. Για παράδειγμα στα "κουρέλια" το 1979, ξεκινάει η τριλογία του (θα ακολουθήσουν το Γλυκιά Συμμορία το 1987 και το Ο χαμένος τα παίρνει όλα το 2004) πάνω στο θέμα της συλλογικότητας που υποχωρεί έναντι του ατομισμού. Εκεί παρουσιάζει μια παρέα νέων, "κουρελιασμένων" από τη διάψευση των εγχειρημάτων χειραφέτησης (όση κουβέντα κι αν χωράει πάλι στο περιεχόμενο του όρου) που δεν αρνείται όμως να "παραδώσει τα όπλα". Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται και στις επόμενες 2 ταινίες της τριλογίας.

Ας κρατήσουμε εδώ, πως τα "κουρέλια" τα γύρισε το 1979, την ίδια στιγμή που το αγωνιστικό κλίμα στην Ελλάδα ήταν ανεβασμένο με τα γεγονότα του Πολυτεχνείου νωπά και την ενεργό συμμετοχή μεγάλων τμημάτων της νεολαίας σε διάφορες συλλογικότητες. Υποκλίνομαι στο αισθητήριο του ποιητή...

Στην άλλη του τριλογία, που αποτελείται από τις ταινίες Ευρυδίκη ΒΑ2037, Πρωινή περίπολος και το κύκνειο άσμα του The zero years το κύριο θέμα είναι η καταστολή των ελευθεριών του ατόμου, η απομόνωση του και οι ανασφάλειες του να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα που γίνεται όλο και χειρότερη. Σε συνέντευξή του το 2004, που δυστυχώς δεν μπορώ να βρω τώρα, οπότε γράφω αναγκαστικά από μνήμης, όταν τον ρωτάει η δημοσιογράφος για την "Πρωϊνή Περίπολο", ο Νικολαϊδης σκοτεινιάζει και απαντά "Δε θέλω να μιλήσω γι αυτή την ταινία. Μιλάω σ' αυτή για εποχές που φοβόμουν ότι θα 'ρθουν και ήρθαν. Αυτή η ταινία με πονάει."

Για μια ακόμα φορά το αισθητήριο του ποιητή βρίσκεται μπροστά από την εποχή του, αφού θα περάσουν κάποια χρόνια μέχρι να γίνουν οι ανατροπές του '89-'91.
Με τον τρόπο αυτό, ο Νικολαϊδης προβλέπει την εποχή στην οποία ο ιμπεριαλισμός θα πάρει τη ρεβάνς σε υλικό και ιδεολογικό επίπεδο απέναντι στην εργατική τάξη και τους συμμάχους της (δική μου οπτική, δεν ξέρω τη γνώμη είχε ο ίδιος για το υποκείμενο), την ίδια εποχή που το κόμμα είναι εκστασιασμένο στον αστερισμό της περεστρόικα.
Επίσης ο Νικολαϊδης προλαβαίνει το ΝΑΡ, στην περιγραφή χαρακτηριστικών του "ολοκληρωτικού καπιταλισμού", μετα-ιμπεριαλιστικού σταδίου του καπιταλισμού, που το κόμμα αυτό εφηύρε για να αποφύγει να μιλήσει στην "ξύλινη" -αλλά σε κάθε περίπτωση πλήρη νοημάτων- λενινιστική ορολογία για τον ιμπεριαλισμό στη νέα εποχή. Έναν ιμπεριαλισμό, που απαλλαγμένος από το σοσιαλιστικό αντίπαλο δέος, εκδηλώνει την πλήρη (ολοκληρωτική;) επιθετικότητά του.

Θα σταματήσω εδώ όμως και σας παραπέμπω παρακάτω σε όσες ταινίες του μπορείτε να δείτε online.

ΥΓ 1. Έχει γράψει και ένα καταπληκτικό μυθιστόρημα πάνω στους ίδιους προβληματισμούς που το συστήνω ανεπιφύλακτα, το Οργισμένος Βαλκάνιος

ΥΓ 2. Με ξάφνιασε θετικά η παραδοχή του Νικολαϊδη ότι ήταν οι κριτικοί της ανανεωτικής αριστεράς -και όχι της αριστεράς γενικά- που τον "κυνήγησαν" περισσότερο με τις κριτικές τους, όπως παραδέχεται σ' αυτή τη συνέντευξή του! Απαραίτητη σημείωση: θεωρώ τον όρο "αριστερά", πόσο μάλλον τον όρο "ανανεωτική αριστερά" πολύ προβληματικούς και τους χρησιμοποιώ στα πλαίσια αυτού του υστερόγραφου μόνο επειδή τους χρησιμοποιεί και ο ποιητής.

Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα

Γλυκία συμμορία

Ο χαμένος τα παίρνει όλα (Μέρος 1ο)

Ο χαμένος τα παίρνει όλα (Μέρος 2ο)

Singapore sling

ΕΥΡΙΔΙΚΗ Β.Α. 2037

Kritias | MySpace Video

Πρωινή Περίπολος

The zero years (torrent)

Θα σε δω στην κόλαση αγάπη μου